Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Guest Review: Tomb Raider


Σήμερα τα 20πλευρα έχουν την τιμή και την χαρά να φιλοξενήσουν ένα review του φίλτατου Mr. Paralogic O, που ίσως να ξέρετε από το blog του.

Αν όχι, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ θα έχετε δει παλαιότερες δουλειές του (αν όχι, επιβάλλεται).

Παραθέτω το review και τις pics ως έχουν, (τα δικά μου σχόλια είναι με πλάγια γράμματα).




Θυμάμαι μικρό παιδάκι όταν έπαιζα Tomb Raider 1 χαζεύοντας το τρίγωνο στήθος της Lara και φυσικά τον τετράγωνο πισινό της.
Όλα αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν καθώς το νέο Tomb Raider είναι η χαρά του μπανιστιρτζή, με γραφικά που δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης του τι βλέπεις. Σαν να μην έφτανε αυτό  έχουμε και μια Lara που βογκάει (συνέχεια και με το παραμικρό)  ηδονιζόμενη ίσως από την γεμάτη αδρεναλίνη περιπέτεια της.

Ποιος γκρεμός;
 (Μήπως καλύτερα: 'Ποιός γκρεμόοοοοοοοοοοο...')



Η μητέρα του Μπάμπι βρίσκει τραγικό θάνατο αλλά είναι πεντανόστιμη.


Μητέρα του Μπαμπι Συνταγή

  • 1 ελάφι
  • 2 βέλη (ένα στο θώρακα, ένα στο κεφάλι)
  • 1 Καλή φωτιά


 «Συγγνώμη κύριε κρεμασμένε ανάποδα αλλά θα ήθελα το τόξο αν δεν σας είναι πρόβλημα, ευχαριστώ»


Το στόρι ξεκινά με την μικρή Lara να αποτελεί μέρος μιας αρχαιολογικής αποστολής η οποία ψάχνει ένα μυστηριώδες νησί. Δυστυχώς για αυτούς όμως ξεσπάει μια καταιγίδα οπότε  το πλοίο μπατάρει και οι αρχαιολόγοι – ναυαγοί βρίσκονται εντελώς τυχαία στο νησί που τόσο πολύ έψαχναν. Εκεί τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα διότι το νησί κατοικείται από κάτι περίεργους τύπους με περίεργα γούστα.
(Για κάποιο λόγο η όλη φάση μου θυμίζει το LOST, και είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος να μην ασχοληθώ με το game, ο άλλος είναι πώς έχει ελάχιστο- σχετικά με τα προηγούμενα- fanservice)

Στο νησί τούτο λοιπόν η Lara θα εξελιχτεί από αθώο κοριτσάκι σε μίγμα των John Rambo, Steven Seagal, Bear Grylls και James Bond.
Το  πρώτο της kill το κάνει σε ελάφι από το οποίο μάλιστα ζητά συγγνώμη διότι αναγκάστηκε να το δολοφονήσει. Η ανάγκη για επιβίωση όμως δεν αφήνει πολλά περιθώρια και μερικά λεπτά αργότερα σφαγιάζουμε τους εχθρούς τον ένα μετά τον άλλο.

Η μετάβαση από αθώα περιστέρα σε αιμοσταγή σφαγέα γίνεται πολύ γρήγορα στο παιχνίδι πράγμα που χαλάει ίσως λίγο την ιστορία αλλά προάγει την βία και την δράση οπότε we are cool with it.
(κανονικά θα διαφωνούσα, αλλά εφόσον η ιστορία θυμίζει τόσο πολύ το LOST, θα πάω πάσο)

Στα άρματα στα άρματα εμπρός στον αγώνα με την Lara να χρησιμοποιεί στην αρχή ένα τόξο το οποίο αργότερα συμπληρώνεται από ένα πιστόλι, αυτόματο όπλο και shotgun! Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού τα όπλα παίρνουν upgrades και γίνονται περισσότερο αποτελεσματικά. Μέχρι και το ορειβατικό της τσεκούρι χρησιμοποιεί, κυρίως σαν finisher move στα μούτρα των εχθρών.

Η Δυσκολία του παιχνιδιού δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλη, πράγμα που ισχύει και για τους γρίφους. Το πολύ-πολύ να ψοφήσεις σε σημεία με πολύ πιστολίδι μια-δυο φορές και ίσως κολλήσεις σε κάποιον γρίφο επειδή είσαι δευτέρα δημοτικού.
(μπα, τα πιτσιρίκια παίζουν μόνο GTA και LoL

Ο χειρισμός του παιχνιδιού είναι πολύ ακριβής τόσο στην μάχη όσο και στο platforming, ενώ η κάμερα επιτέλους μοιάζει άψογη χωρίς να δημιουργεί προβλήματα όπως συνήθιζε. (το λέγαμε κιόλας σε κάποια φάση στα comments αυτό με την κάμερα)
Η στρατηγική έχει το μερίδιο της στις μάχες καθώς με μερικά stealth kills(τόξο, ορειβατικό τσεκούρι) τα θύματα μας μειώνονται δραματικά σε αριθμό. Αν είσαι τύπος Steven Seagal φυσικά δεν σε απασχολούν τέτοιες λεπτομέρειες οπότε και το shotgun έχει τον πρώτο λόγο.

Πολύ καλή δουλειά έγινε εκτός από το gameplay και στα γραφικά του παιχνιδιού με τα εφέ να αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα.
Ο καιρός άλλοτε ήρεμος, βροχερός, καταιγιστικός αποδίδεται πολύ ρεαλιστικά σε σημείο να θες να της δανείσεις την ζακέτα σου μιας και η ηρωίδα μας τριγυρνάει με ένα αμάνικο αποδεικνύοντας περίτρανα πως οι γυναίκες δεν κρυώνουν.
(αναρωτιέμαι αν το κρύο και το νερό έχουν επίδραση στα.... γραφικά του αμάνικου. χμμμμ)

«Ναι βία στα videogames» θα έγραφε το πανό μου εάν ποτέ διαδηλώναμε ενάντια στην λογοκρισία των games. Ευτυχώς το Tomb Raider έχει μπόλικο αίμα και εκρήξεις πράγμα που το καθιστά αμέσως διασκεδαστικό. Μιλάμε για πολλές εκρήξεις, τα πάντα είναι υποψήφια προς ανατίναξη, όπως επίσης τα πάντα είναι υποψήφια θύματα.
Σε αρκετά σημεία συναντάμε μικρά ζωάκια όπως κότες, ποντίκια, κουνέλια τα οποία τρέχουν ανυπεράσπιστα μην αφήνοντας μας άλλη επιλογή παρά να τα πυροβολήσουμε εν ψυχρώ. Το achievement Tastes Like Chickenεπιβραβεύει την οποιαδήποτε βάναυση εκτέλεση τους.
Θυμάμαι πάντοτε ψοφούσε φρικιαστικά η Lara είτε από ελεύθερη πτώση σε βράχια είτε από καρφιά και αιχμηρά αντικείμενα. Στο καινούργιο Tomb Raider υπάρχουν όλα αυτά και ακόμη περισσότερα  με αρκετή λεπτομέρεια. Μερικά death scenes είναι τόσο βάρβαρα που από μόνα τους αποτελούν έναν καλό λόγο για να ζεις.

 Σε κάθε base camp μπορούμε να ανεβάσουμε skill, να κάνουμε κάποιο weapon upgrade η τίποτα από τα δύο. Το save γίνεται αυτόματα.

Διάσπαρτα στο χάρτη υπάρχουν και διάφορα βιβλία, αντικείμενα αρχαιολογικά κτλ κτλ για να μαζέψουμε, φυσικά όσο πιο πολύ ασχοληθεί κανείς τόσα περισσότερα achievements θα πάρει (γούστα είναι αυτά) ιδιαίτερα αστείο βρήκα το achievement «Bookworm” (ναι κάτι λείπει) (<-- δεν το έπιασα)



Η Lara Croft είναι μια γυναίκα με πάθος. Εσύ; Το Tomb Raider είναι ένα από τα παιχνίδια όπου μια μαχόμενη γυναίκα ανταπεξέρχεται επάξια στις απαιτήσεις των δύσκολων περιστάσεων της ζωής. Οπότε αμέσως αμέσως συμβάλει και στην ισότητα των δυο φύλων παράγοντας έτσι φεμινιστική δράση. Οι υπόλοιπες γυναίκες βέβαια της ομάδας μας εμφανίζονται αρκετά πιο αδύναμες και αδιάφορες σαν χαρακτήρες οπότε συγκαταλέγονται στην κατηγορία «φέρε κάνα σάντουιτς»

Συνοψίζοντας έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι δράσης και platforming το οποίο τα καταφέρνει εξίσου καλά και στα δυο. Η ιστορία δένει το όλο σκηνικό ικανοποιητικά, τα γραφικά είναι παρά πολύ όμορφα με πολλή λεπτομέρεια, ο ήχος από την μεριά του κάνει τα μέγιστα στην απόδοση των σκηνών δράσης αλλά και σε στιγμές ηρεμίας, ο χειρισμός εύκολος και αποτελεσματικός,  γενικώς θα τολμούσα να προβλέψω πως το Tomb Raider  αποτελεί ένα από τα παιχνίδια της χρονιάς αν και έχουμε μόλις Μάρτιο μήνα. (εκτός και αν δε βαρεθώ να παλεύω με το Word και τον Blogger οπότε όταν θα διαβάζετε αυτό το review θα είναι Ιούνιος)

Κοίτα πέφτει ένα αεροπλάνο, κάνε μια ευχή!
 ('εύχομαι αυτή να μην είναι η πτήση Oceanic 815!')


Μερικές από τις τουριστικές ατραξιόν του νησιού.



(για κάποιο λόγο η παραπάνω μου ταιριάζει οπτικά περισσότερο σε ένα ενδεχόμενο sequel για το Vampire: Bloodlines, παρά σε TR.)

  Τσεκούρι στην καρωτίδα; Πνίξιμο με τόξο; Shotgun στα δόντια; Ποιος ξέρει.


Grumpy kitten disapproves this review
(εφόσον έβαλε γατί, δεν έχω θέμα)



7 σχόλια:

  1. Oraio review, emena m arese arketa to game, an k pote dn imoun fan ton TR. To mono pragma pou me enoxlise itan oti -an den eisai psyxanagkastikos na psaxneis ola ta books k ta secret temples- to game teleionei se 2 meres enasxolisis.
    To mono pou tha prosetheta einai oti mporeis sta camps (opou kaneis to level up) na tis allakseis k outfit (exei 3 default an thymamai kala, to klasiko tis Lara, ena guerilla-like k ena indiana jones-like), opote auto me to amaniko dn einai 100% sosto. :P

    Ypotheto oti tha yparksoun k DLCs arketa syntoma, alla den ksero an tha aksizoun ton kopo an apla sou ksekleidonoun 5 extra lepta paixnidiou -kata pasa pithanotita asxetou me to main story.

    http://www.youtube.com/watch?v=xCe8-1dbXZc
    (to skiniko meta to 6o lepto einai auto pou me intrigkare k katevasa to game :P)

    P.S.: Nai, eimai argosxolos kai perimeno pos k pos na postareis gia na exo kati na diavaso. :P

    P.S. 2: Auto me to Bookworm eironika eipes oti dn to piases i ontos dn to piases?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. nai nai 3erw, eixa 3exasei entelws gia tis bitches.

    h alh8eia einai pws eimai apelpida kammenos me ta tropes, opote to prwto pragma pou mou hr8e sto myalo htan ayto: http://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Main/BadassBookworm

    8elw na pw... ONTWS kalyptei ton orismo. thn anaferei kai sta paradeigmata

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δεν έχει "fun service";;;;

    μπορείς να βρεις μερικά για την επόμενη ανάρτηση;!;!
    (ας είναι και σε cat-porn, δεν με πειράζει!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ως παλιά φαν της σειράς (μαζί λέγαμε τα της κάμερας) έχω να πω ότι το παιχνίδι μ'άρεσε. Καταρχάς έχει το βασικό στοιχείο των τελευταίων παιχνιδιών της σειράς:

    Που παίζεις και προσπαθείς να κάνεις κάτι ή να πας κάπου και καταλήγεις να φωνάζεις ΠΟΥ ΠΑΣ ΜΩΡΗ ΚΑΡΙΟΛΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΔΕΣ ΤΟ ΒΡΑΧΟ ΜΩΡΗ ΚΟΤΑ, ΠΟΥ ΜΟΥ ΘΕΛΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΒΕΝΤΣΟΥΡ!

    Σκέψου μάλιστα ότι το παιχνίδι το έπαιξα σε λαπτοπ που κολλάει τα κέρατα του. Είμαι πολύ πιο bad-ass γιατί κύριε, να σε δω να στοχέυεις με free-aim system σε υπολογιστή που κολλάει! Αλλά η ικανοποίηση όταν πετυχαίνεις εχθρό στην κουρούπα στα 100 μέτρα και σου βγάζει KILLER HEADSHOT-145 XP, ε εκεί το χαίρεσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. panw se ayto pou les me tous vraxous, petyxa prosfata ayto edw ki eskasa sta gelia: http://www.youtube.com/watch?v=4wZPsFWfi3k

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι ρε συ ισχυει! Ακομα και σε αυτο το παιχνιδι που γενικα τα bugs ειναι λιγα (γενικα λεμε, παλι σε κατι στιγμες τρωει κατι ακυρα, αντι να περπατησει γλιστραει σαν να κανει πατιναζ, και σε καποια στιγμη μπαινω σε μια σπηλια, και ειχε κρασαρει ο χαρτης του παιχνιδιου, και αντι να βλεπω τοιχωματα κ πατωμα εβλεπα τις σκιες απο το υπολοιπο παιχνιδι!!!), παλι εχεις το ακυρο οτι αν πας πχ να ανεβεις σε μια σκαλα απο πλαγια (για υψος δυο σκαλιων μιλαμε) και οχι απο μπροστα, η τυπισα καλωνει και δεν ανεβαινει!

      Παντως σε αποζημιωνει σε brutality. Πχ σκοτωνεις εχθρους με το τσεκουρι, που ναι αρκετα γαματο απο μονο του, αλλα και τους αποτελειωνεις με shotgun απο το πηγουνι, και το πιο γαματο:

      http://www.youtube.com/watch?v=bmVvazuFQXY (κυριως στο 1.08)

      Διαγραφή
  6. ki enas typas to eixe kanei ayto se kapoia fash me psarontoufeko... einai xaritwmeno pws entypwsiazeste osoi den exete pai3ei pen and paper mazi mou :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή